|
Aşk İklimi 2
Peygamberlerin şehri Mekke-i Mükerreme,
Burdan doğdu en büyük medeniyet aleme.
Çırpınıyor yürekler heyecanlar dorukta,
Lebbeyk Allah sesleri yankılanr boşlukta.
O coşku o heyecan hiçbir şeye benzemez,
Hüccacın duyguları asla tarif edilmez.
Kıblegahım kabedir gayrısı artık haram,
Fevelli vecheke şetral mescid-il haram.
Mevlam kutsadı seni, sanadır bu şeref şan,
Seni kıble bilmeyen insanlar çok perişan.
Nedendir bu karalık Allah aşkına söyle,
Ümmetin günahı mı kararttı seni öyle.
Allah'ın izni ile İsmail ayağından,
Zemzem suyu fışkırdı kabenin tam yanından.
Şifa oldu ümmete on dört asırdan beri,
Serinletti sıcakta tutuşan yürekleri.
Mahşerden bir görünüm sunar sanki Arafat,
Hacılığa ilk adım burda atar cemaat.
Öğle ile ikindi birleşir bir araya,
Vakfeye durulunca eller kalkar semaya.
Veda Hutbesi bir nur, şahit çöller, topraklar,
Ümmetinin andıdır söyler durur dudaklar.
Müzdelife taşların toplanıldığı mekan,
Minada şükrünü kurban ile sunar insan.
Kılınır bir arada akşam yatsı namazı,
Arş-ı alaya çıkar müminlerin niyazı.
Günahlardan arınıp yeni hayata başla,
İçindeki şeytanla cemeratları taşla.
Anadan doğmuş gibi günahsız ve ter temiz,
Yeşillensin kalplerde Resulullah sevgimiz.
Paratoner çekerse nasıl yıldırımları,
Vahyin davetçisidir Hiranın kayaları.
İslam burda başladı ilk emir burda geldi.
Kırk yaşına gelince Peygamberlik verildi.
Şereflendi sevr, çünkü misafirdi peygamber,
Mağara arkadaşı Sıddık ile beraber.
Sakladı sizi üç gün atıldı tehlikeler,
Kuşlar yuva yapmıştı ağ ördü örümcekler.
Yıldızların devranı gibi sende Kabeyi,
Tavaf edip dikkat et incitme hiç kimseyi.
Bu devlet bana kondu dünya bir yana dursun,
Beytullah'a yüz sürdüm, sürdün şükürler olsun.
Şiir Ana Sayfasına Dön |
